balkonik


balkonik
balkonik {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż IIa, D. -a, || -u {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'mały balkon (w zn. 1.) ' {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'ruchomy stojak z oparciem przypominającym balustradę balkonu, używany przy nauce chodzenia i rehabilitacji chorych' {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • balkonik — m III, D. a a. u, N. balkonikkiem; lm M. i zdr. od balkon (tylko w zn. 1) Wieża ratuszowa z balkonikiem …   Słownik języka polskiego

  • portfenetr — m IV, D. u, Ms. portfenetrtrze; lm M. y archit. «okno sięgające do podłogi, czasem wychodzące na płytki balkonik, zabezpieczone zewnętrzną balustradą lub niską kratą, charakterystyczne zwłaszcza dla architektury pałacowej w. XVII XIX» ‹fr.› …   Słownik języka polskiego